एकदाच जवळून बघितलं होतं. दादरच्या सावरकर स्मारकात बाबुराव पेंटरांच्या चित्रांचं प्रदर्शन लागलं होतं. मी एका चित्रात अडकलो होतो आणि एकदम बाजूच्या चित्रपाशी बरीच माणसं जमली म्हणून उत्सुकतेने बघीतलं. माझ्यापासून फारतर दीड फूटावर पुलं उभे होते. अगदी वाटलं काहीतरी बोलावं, नमस्कार करावा, स्पर्श करुन पहावा. पण एक शब्द फुटला नाही, नमस्कारासाठी ही हात वर उचलता आला नाही. पण माझ्या पायांनी 'माझी लायकी' दाखवत मला स्मारकाबाहेर काढलं. राहून गेलं.......
पण आज मी आणि माझ्या मुलाने जवळ जवळ पाऊण तास पुलंआबांच्या बरोबर साजरा केला आणि आमचा दसरा गोड झाला।
इतरांसारखा सेल्फी (मुलाच्या शब्दात छेपी) काढता आला असता, पण आजही ............ ' माझी लायकी नाही!'
No comments:
Post a Comment